Reklama

Kontakt z Nami

turystyka.org.pl
84-100 Puck
ul.Armii Wojska Polskiego 2A
0-800-146-148
info@turystyka.org.pl

( nie udzielamy informacji o noclegach ! )

Dodaj swoje ogłoszenie ONLINE!

Linki

Zobacz inne serwisy turystyczne:

Historia

Historia Rozewia, obecnie części Jastrzębiej Góry sięga XIV wieku. Po raz pierwszy ta nazwa geograficzna została wymieniona w 1359 roku, w dokumencie nadającym ziemię rycerzom Janowi Cluckowowi i Maciejowi Cunikenowi. Rozewie znane jest szeroko jako lokalizacja latarni morskiej (stojącej w tym miejscu od 1822 roku) o najsilniejszym obecnie świetle nad Bałtykiem.

Historia Rozewia nierozłącznie wiąże się z latarnią morską.
Od czasów średniowiecza na przylądku Rozewie stawiano światła nawigacyjne. Najstarszym dokumentem potwierdzającym istnienie rozewskiej latarni jest szwedzka mapa wydana w 1696 roku. Dzisiejsza latarnia została uruchomiona 15 listopada 1822 roku. W 1875 roku w celu odróżnienia światła rozewskiej latarni od tej w Czołpinie wybudowano dodatkowo drugą latarnię. W 1910 roku wyłączono ją, a na starszej latarni zmieniono źródło światła z aparatu Fresnela i lampy naftowej na elektryczną żarówkę z wklęsłym zwierciadłem i kryształowymi pryzmatami. Latarnię podwyższono też o pięć metrów ustawiając na ceglanej XVIII wiecznej, czterokondygnacyjnej wieży mającej kształt ściętego stożka, też stożkową, metalową część pomalowaną na czerwony kolor.
Rosnące bukowe drzewa po latach zaczęły ponownie zasłaniać światło 24,5 metrowej latarni. Z tego powodu w 1978 roku powtórnie podwyższono ją o osiem metrów, stawiając cylindryczną, metalową część. W nowej latarni zainstalowano obrotową aparaturę złożoną z czterdziestu żarówek reflektorowych umieszczonych na dwóch panelach. W 1972 roku decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków latarnia nosząca imię Stefana Żeromskiego została wpisana do rejestru zabytków.

Na wybrzeżu klifowym położony jest sławny wąwóz Lisi Jar, w którym – jak głosi legenda – wylądował król Zygmunt III Waza po nieudanej próbie odzyskania tronu Szwecji. Miejsce to upamiętnione zostało obeliskiem z rzeźbą orła, pierwotnie ustawionym w 1932 roku, zniszczonym w trakcie okupacji i odrestaurowanym dopiero w połowie lat 90’ XX wieku.